Voelt je leven als leven of overleven?

Ze zeggen wel eens dat ouder zijn (als in ouder van een kind :)) het zwaarste beroep is dat er bestaat.

Ik denk het ook. Het is een grote verantwoordelijkheid, het is vermoeiend, het is er altijd. Het is niet zo dat je om 17 uur kan zeggen ‘zo, mijn dag als moeder zit er op, ik ga naar huis’.

Nu is de een meer in de wieg gelegd om moeder te zijn dan de ander.

Ik zal de eerste zijn om toe te geven dat ik er niet vreselijk goed in ben. En het ook zeker niet elke dag leuk vind. Want ik ben best gesteld op geregeld rust aan m’n hoofd en even alleen zijn.

Het zit me ook best vaak in de weg. Dat ik eigenlijk nog door wil maar de school gaat bijna uit. Of ik zou wel even spontaan met een vriendin iets leuks willen doen, maar ik heb geen oppas. Of m’n hoofd zit bij alle ideeën die ik heb en niet bij de aandacht die m’n kind net even vraagt. Tja, de een kan dit beter dan de ander, zo is het nou eenmaal.

Er waren ook tijden dat het echt voelde als overleven.

Toen de jongste ongeveer 1 was en ik helemaal niet lekker in m’n vel zat en veel moe was. Dat ik wakker werd ’s ochtends, totaal niet uitgerust, met het gevoel hoe kom ik deze dag nou weer door? Dat zijn lange dagen, als je je zo voelt.

Nu weet ik wat er toen niet goed was. Ik had natuurlijk twee jonge kinderen. Hormonen nog in de war. Ik at niet genoeg (en niet de juiste dingen). En we hadden een derde verhuizing naar het buitenland achter de rug, dat is ook best vermoeiend.

En ik denk wat er ook speelde is dat ik niet goed voor mezelf zorgde. Een man met een veeleisende baan die sowieso nooit voor 19.30 thuis was en vaak op reis, maakt tijd voor jezelf nemen vrij lastig. Maar ik nam het ook niet echt. En ik deed niet genoeg leuke dingen, voor mij alleen, die m’n batterij weer oplaadden. De balans was volledig zoek. Dus was ik volledig uit balans.

Stap voor stap heb ik de balans weer teruggebracht. Door anders en meer te gaan eten, door beter voor mezelf te zorgen. En door iets te vinden wat ik echt fantastisch vind om te doen. En dat is dit.

Hoe is jouw leven op het moment? Voelt het als leven of overleven? Of misschien heb je tijden gekend dat het overleven was?

Laat je reactie achter in het reactieveld hieronder. Jouw reactie kan een ander het gevoel geven dat ze niet de enige is met dit gevoel. Dat maakt een enorm verschil!

Dank je wel!

Matthea

Pin It on Pinterest